zondag 27 mei 2007

Medicijn tegen het BN’er-virus

foto://DutchView.nl
Van kwaad tot erger

Het welig tierende BN’er-virus maakt ongenadig veel slachtoffers onder de televisiekijkers. Het noodlot slaat rücksichtslos toe bij het zien van de zoveelste beeldbuis vervuilende bagger, waarin een BN’er, al dan niet de A- of B-status bezittend, in een programma verschijnt.

Eenmaal in aanraking gekomen met het BN’er-virus, verandert de tv-kijker in een hersenloze consument die alle gedrochten van concepten – waarin de BN’er zijn of haar kunsten, gewoontes dan wel verdere nutteloosheden laat zien – zonder slag of stoot tot zich neemt. Talloze keren is geprobeerd dit hardnekkige virus de kop in te drukken, maar het wordt van kwaad tot erger. Enkele voorbeelden.

‘Raad de tampon en vlieg 1e klas de wereld om’. In deze wervelende show moet je zien te raden uit welke BN’er-doos de tampon afkomstig is: De heer Rinus van Haaksberger moet kiezen tussen de doos van Viola Holt of de doos van Sugar Lee Hooper… Tja, da’s moeilijk hoor i-i-ik weet het zo net nog niet… “U moet het nú zeggen, de seconden tikken weg!” schreeuwt flutpresentator Beau van Erven Doorens.
Nou, dan zeg ik maar de doos van Viola Holt? Dat is fout Rinus, je bent gesneuveld door onze mistery guest. Het was de tampon van een potvis… Jammer, volgende keer beter!!

‘Het gewicht in goud’: raad van welke BN’er deze hoop schijt is en hoe zwaar je denkt dat de BN’er schijt kan zijn, en win het gewicht in goud!

Maar genoeg is genoeg. Na het daverende succes van BN’ers aan de trapeze (zonder vangnet!) waarin het gros van de BN’ers gelukkig het leven liet, is het dan nu tijd voor de genadeslag: dom, onnozel en publiciteitsgeil zoals de laatst overgebleven BN’ers zijn. Ze behoren immers tot een uitstervend ras.

Schrijven ze zich massaal in voor ‘BN’ers play Russian Roulette’. De eerste ronde goed voor 20.000 euro is het begin. Elke ronde dat de BN’er in leven blijft komt er 10.000 euro bij. Het gewonnen bedrag komt ten goede aan diens begrafenis die live op tv te volgen is op Tien.

De BN’ers denken dat het losse flodders zijn, maar het zijn échte 9mm dumdumkogels voor een zo doeltreffend mogelijk resultaat afgevuurd door een .357 Magnum .

Zes klikken en je bent binnen je eigen zes planken!! Tel uit de winst en wij de rust. Katja Schuurman, Geert Wilders, Hilbert Nawijn, Jack Spijkerman, Sophie Hilbrand. Die hadden de mooiste uitvaart met een kijkdichtheid van 9.5 maar dit was niet te overtreffen door de ‘Mega BN loser chick Froukje de Both’, die in zo’n diepe depressie is geraakt vanwege haar flopshow ‘Froukje zoekt een man’, toen ze er uiteindelijk achter kwam dat ze zelf een man, was en homo.

Haar begrafenis staat nog steeds op nummer 1 en had een kijkdichtheid van 10 op Tien. Tot de laatste BN’er gaat ‘BN’ers play Russian Roulette’ door, zingen de engelen in de hemel in koor.

vrijdag 18 mei 2007

Co en het naderende fiasco...

illustratie://blieb.nl
"Beste Co, don't go!"

Het wordt een fiasco, en een volgend demasqué voor Feyenoord. Maar laten we eerlijk zijn: de teloorgang van het Nederlandse voetbal is al veel eerder ingezet. Is het dan iedereen in voetbal minnend Nederland ontgaan, dat het voetbalspelletje op het Europese vlak is verworden tot een speeltje voor miljardairs?

De zogenaamde bewindvoerders van het altijd hard werkende Feyenoord laten de club nog liever failliet gaan, dan de wil opbrengen om de macht uit handen te geven. Ze zien het voetbalclubje nog steeds als een ouwe-jongens-krentenbrood-vereniging, terwijl de grote Europese clubs als multinationals worden gerund.

Met een Madurodambegroting heb je in de hedendaagse voetballerij niks te zoeken, en hoe moet Co Adriaanse van niets iets maken?... Of volgt Co stiekem een cursus bij Hans Klok? En kan hij los zand in een blok beton omtoveren?

Co verdiende bij Metallurg Donetsk een dikke 2 miljoen euro per jaar, en gaat nu waarschijnlijk onder het motto ‘een heitje voor ’n karweitje’ wonderen verrichten bij een club die financieel niet in staat is degelijke versterkingen te kunnen aankopen. Met de huidige selectie is het spijkers op laag water zoeken.

Amsterdammer zijnde mag ik toch wel zeggen: willen wij de vaderlandse competitie nog enigszins van een bepaalde aantrekkelijkheid voorzien, dan hebben wij een strijdvaardige Feyenoord nodig. Laat de heren scouts van de zomer eens een miljardair binnenhalen, en kom dan niet aan zetten met kruimelmiljonairs die Feyenoord dan weer tegen moordende woekerrentes een wurgcontract aanbieden.

En zal Co Adriaanse nu écht ingaan op de liefdesverklaring van "Adje Interim" - weer 'n grijpstuiver in twee weken erbij verdiend bij een bijna failliete voetbalclub Feyenoord – alias geldwolf Beenhakker? Was hij niet de man die in 2001 de benen van Co er afhakte bij Ajax?

Als Adriaanse een ware strateeg is, dan wacht hij gewoon het moment af dat Marco van Basten er definitief achterkomt dat hij meer verstand heeft van het rangschikken van tulpen op kleur en grote in een vaas, en plaats maakt voor een échte bondscoach. Nu slijt die slechts zijn zitvlees, en dat van John van het Schip, tijdens een marathon van zo veel mogelijk doelloze eredivisiewedstrijden kijken en levert broddelwerk af van de opstelling van het Nederlands elftal.

Dus Co, zie gewoon af van je naderende fiasco.

dinsdag 15 mei 2007

On top of the flop!

foto://24heures.ch

Wat een baggertekst!

Wat een consternatie, na afloop van het Eurovisie Songmisgeval. Nou nou nou, Nederland en de andere westerse kansloze deelnemers spreken er schande van dat de Oostblokjes alleen maar oor hebben voor hun eigen liedjes.

Edsilia was er zwaar van overtuigd dat ze even een wereldhit ten tonele ging brengen… Wat een baggertekst man, on top of the world. Ja ja, dat heeft haar verliefde mannetje Tjeerd Oosterhuis voor zijn beminnelijke vrouwtje geschreven, na een heftige liefdesnacht in bed.

Dit nummer moet Edsilia lekker in een Jordanees café op de bar gaan zingen. De uitvoering was top, maar het nummer een flop. Is er dan helemaal geen talent meer in Nederland? Met de winnaars van vorig jaar in onze gedachten, een verklede rockact, hadden we beter een groep verkleed als figuren van de Efteling kunnen sturen.

En dat Edsilia voor de tweede keer meedoet is helaas uitgelopen op een mislukte stunt lekker twee vliegen in één klap geld te verdienen. Want met het uitbrengen van dit Eurovisie Songmisgeval-nummer, zou haar door Tjeerd geschreven en geproduceerde cd uitkomen… Hélaas pindakaas.

En wiens schuld is het nu werkelijk? Waren het niet de westerlingen die het Eurovisie Songfestival tot megaproject van 42 landen hebben gemaakt? Oh oh, wát was het fijn om die toen nog armoedige Oostblokjes een paar kruimels van de Eurovisietaart te gunnen. En zie; nu pakken zij de taart. En wij spreken van een debacle en het failliet van het Eurovisie Songfestival omdat wij alweer met de staart tussen de benen en de kruimels naar huis worden gestuurd.

Was het vroeger dan ook niet zo, dat er alleen maar westerse landen er met de prijs vandoor gingen? En iedereen is welkom in Europa, dat kan ons niet groot genoeg worden, in het jaar 2078 kunnen we wellicht spreken van een Worldvision Songmegafestival.

En Paul de Leeuw wilt volgend jaar meedingen naar de hoofdprijs! Paultje, als je dan maar verkleed gaat als Bob de Rooij met je malle helmpje en je Solexbrommertje... Ik zal zéker kijken hoor!

vrijdag 4 mei 2007

Balen op Bali

foto://Bali indahnesia.com

'No ploblem, all kind of hè
we do'


BALI - Snel nog ff naar de kapper voor ik naar Gili Meno vertrek. De Bounty-cruiser gaat pas over ‘n paar uur, maar met zo’n superfro op m’n hoofd, is het zéker géén doen meer, in deze smorende hitte op Bali! Ben al dik anderhalve maand onderweg door Azië. Het oerwoud dat zich nu op mijn hoofd bevindt zou makkelijk tien procent van de Balinese bevolking kunnen herbergen… ‘s ff kijken.
Ik loop door de vele smalle straatjes van Kuta beach. En já hoor, ik heb ‘n kapperszaakje gespot, ik gluur ff door het raam, ‘n meisje komt me al tegemoet gelopen. “Hallooooo!!... Hallooooo!! Yes come please, yes, we do you!!”
“Yes ...okay…..euh….but, eh, can you do my type of hair?!”
“No ploblem, all kind of hè we do.”
Ik loop maar naar binnen, en bekijk ff of de tondeuse van het merk ‘Wahl’ is. Dat blijkt helaas niet zo te zijn, maar ik heb geen keus om nog verder te zoeken, de tijd begon te dringen, ik ging zitten en de kapster begon. “Stlong hè, welly stlong hè you have!!”

Na drie pogingen is er niet één milimeter haar af, dan maar wéér wat olie op de tondeuse. Lukt nog steeds niet! De overige klanten die nog geholpen moeten worden komen er omheen staan, en kijken aandachtig naar de schermutseling tussen mijn haar en de tondeuse, ‘n collega begint het meisje, dat als een giechelende kleuter met de tondeuse in mijn oerwoud zat te wroeten, maar assistentie te verlenen, het gaat al een stuk beter, grote brokken haar vallen naar beneden, met de nodige kracht dendert ze door het oerwoud.

map://www.peteloud.co.uk
Dan slaat het noodlot toe! De tondeuse kapt er mee na ‘n dik uur ploeteren, een van de meisjes sloopt het ding uit elkaar, en kan hem niet meer in elkaar zetten!!! Inmiddels zijn de buren van de nabij gelegen winkels op de ontstane consternatie afgekomen, er staan wel veertig mensen door elkaar heen te kakelen in de kapperszaak, en ik, ik zit dáár dus met mijn kop, vol met gaten mezelf in de spiegel te bekijken.

Het zweet stroomt als een waterval over mijn rug. “Shit. Schijt. Klote. Fuck.” Ik moet nú héél snél handelen anders mis ik de boot! Ik kijk in de spiegel… het lijkt wel of ik net mijn zesde chemokuurtje achter de rug heb! Ik stuur een jongetje de winkel uit om ergens een petje voor me te kopen, na tien minuten heb ik mijn hoofddeksel, ik snel zonder te betalen vloekend de winkel uit. Op straat staan nog meer mensen mij op te wachtenb. Als de bliksem de taxi in, met gebarentaal leg ik de taxichauffeur uit wat er aan de hand is, we rijden door Bali, straat in, straat uit, opeens gebaart de chauffeur me uit te stappen, hij brengt me ergens naar binnen, wat bij binnenkomst totaal niet op ‘n kapperszaak lijkt, het is een Bordeel!! (Nú flip ik, hé-lé-máál, dé motherfucking pan uit!!!)

“No want fuckyfuck?? No want fuckyfuck?? No want fuckyfuck??”, herhaalt de chauffeur maar. Met handen en voeten, vloekend en tierend, maakte ik de eeuwig lachende chauffeur duidelijk dat ik naar de kapper wil, en niks anders.
Na een taxirit van nog-es ’n half uur, zit ik dan vér buiten Kuta-centrum bij ‘n exclusieve dameskapper, die gelukkig wel over ‘n Wahl-tondeuse beschikt .

map://www.peteloud.co.uk

Ben daarna als een haas naar de haven gesneld, de Bounty-cruiser, de super speedboot die me van Bali in drie uren (normaal acht met de slowboat!!) naar Gili Meno zou brengen heeft inmiddels allang het ruime sop gekozen, daar sta ik dan, kale gladde negerkop, met een super toeristenpetje op, druipend van het zweet tot diep in me reet, m'n strot nog droger dan de Sahara! ‘n Backpack die steeds zwaarder wordt, ‘n nerd van ‘n eeuwig jaknikkende taxichauffeur, met z’n imbeciele glimlach (‘I drive/smile you pay yes!!’), mijn 1001 muggen beten jeuken óók wéér als ‘n gek!!

Ik ga naar het kantoor van de Bounty-cruiser. “Tomollow new boat go yes!! you take boat!! Go now to ticket office, now yes!! fol new ticket yes, fol tomollow, than you go.”
Mijn maten zijn ‘m al gesmeerd, die zitten op de Bounty-cruiser, ik zou ze hier ontmoeten, na dik anderhalve maand alleen on the road te zijn geweest. Ik zwoeg naar het dichtstbijzijnde hotel, en breng nog één nacht door in de “Kuta toeristen Hell”.
Balen op Bali..., ik dacht het wel…